Skip to content
PDRN Care
WikiMateriały źródłowe

DNA z łososia (Oncorhynchus keta)

Dr. Sarah Chen

Dr. Sarah Chen

PhD, Molecular Biology

5 min10 czerwca 2025Updated 25 marca 2026

Definicja

DNA z łososia, w kontekście pielęgnacji skóry i medycyny regeneracyjnej, oznacza polideoksyrybonukleotyd (PDRN) wyekstrahowany z komórek nasiennych (mlecza) łososia pacyficznego, głównie Oncorhynchus keta (łososia keta) i rzadziej Oncorhynchus mykiss (pstrąga tęczowego) [1][2]. Termin „DNA z łososia" jest potoczną nazwą stosowaną w marketingu kosmetycznym, natomiast PDRN jest precyzyjnym oznaczeniem farmakologicznym oczyszczonych fragmentów DNA stosowanych terapeutycznie [1].

Gatunki źródłowe

Oncorhynchus keta (łosoś keta)

Główny gatunek źródłowy dla PDRN klasy farmaceutycznej [1][2]. Łosoś keta jest wybierany z kilku powodów:

  • Wysoka wydajność DNA — Komórki nasienne łososia zawierają wyjątkowo gęste, wysoko spolimeryzowane DNA [2]
  • Zrównoważone pozyskiwanie — Mlecz jest produktem ubocznym przemysłu rybołówczego i akwakultury, co sprawia, że produkcja PDRN jest przyjazna dla środowiska [2]
  • Zgodność biologiczna — DNA łososia ma taką samą podstawową kompozycję nukleotydową (adenina, tymina, guanina, cytozyna) jak DNA ludzkie, z podobną zawartością GC (~42%) [2]
  • Precedens regulacyjny — PDRN pochodzący z O. keta ma najdłuższą historię regulacyjną, z dopuszczeniem w Korei Południowej, Włoszech i na innych rynkach [1]

Oncorhynchus mykiss (pstrąg tęczowy)

Stosowany przez niektórych europejskich producentów jako alternatywne źródło. Otrzymany PDRN jest farmakologicznie równoważny materiałowi pochodzącemu z O. keta [2].

Ekstrakcja i oczyszczanie

Proces produkcji PDRN klasy farmaceutycznej obejmuje wiele etapów oczyszczania, zaprojektowanych w celu wyizolowania fragmentów DNA przy jednoczesnym usunięciu wszystkich białek, lipidów i innych składników komórkowych [1][2]:

  1. Liza komórkowa — Komórki nasienne łososia są lizowane w celu uwolnienia zawartości DNA
  2. Usuwanie białek — Trawienie enzymatyczne proteinazą K, a następnie ekstrakcja fenol-chloroform usuwają cały materiał białkowy [2]
  3. Usuwanie lipidów — Przemywanie rozpuszczalnikami organicznymi eliminuje zanieczyszczenia lipidowe
  4. Fragmentacja DNA — Kontrolowana fragmentacja enzymatyczna lub mechaniczna wytwarza łańcuchy DNA o masie 50-1500 kDa [1][2]
  5. Sterylizacja i kontrola jakości — Produkt końcowy jest sterylizowany i badany pod kątem zawartości białka (poniżej granicy wykrywalności), endotoksyn i zanieczyszczeń mikrobiologicznych [2]

Proces oczyszczania jest kluczowy, ponieważ eliminuje białka (parwalbuminę, kolagen) odpowiedzialne za alergię na ryby, czyniąc PDRN niealergicznym pomimo jego rybiego pochodzenia [1][2].

Rozróżnienie od całościowego ekstraktu z łososia

„DNA z łososia" w marketingu kosmetycznym czasami odnosi się do surowych ekstraktów pochodzących z łososia, które mogą zawierać białka, peptydy i inne składniki komórkowe oprócz DNA [3]. Są one farmakologicznie różne od oczyszczonego PDRN:

  • Oczyszczony PDRN (klasa farmaceutyczna) — Zdefiniowany zakres masy cząsteczkowej, brak wykrywalnego białka, specyficzna aktywność receptora A2A [1]
  • Ekstrakt z DNA łososia (klasa kosmetyczna) — Zmienna kompozycja, może zawierać białka, niezdefiniowany mechanizm działania [3]

Przy ocenie produktów należy szukać oznaczenia „PDRN", „polideoksyrybonukleotyd" lub „c-PDRN", zamiast ogólnych terminów takich jak „ekstrakt z DNA łososia" lub „ekstrakt z nasienia łososia", które mogą wskazywać na mniej oczyszczony materiał [1][3].

Znaczenie farmakologiczne

Wartość terapeutyczna DNA z łososia nie leży w jego informacji genetycznej (sekwencja nukleotydowa jest nieistotna dla jego aktywności), lecz w jego strukturze fizycznej jako polimeru deoksyrybonukleotydów [1][2]. Po kontakcie z tkanką fragmenty PDRN pełnią dwie odrębne funkcje:

  1. Agonizm receptora A2A — Fragmenty PDRN wiążą się z receptorem adenozynowym A2A, aktywując kaskady sygnałowe promujące proliferację fibroblastów, syntezę kolagenu, angiogenezę i modulację przeciwzapalną [1][5][6]
  2. Szlak odzyskiwania nukleotydów — Enzymatyczna degradacja PDRN przez tkankowe nukleazy uwalnia pojedyncze nukleozydy i nukleotydy, które wchodzą do szlaku odzyskiwania i służą jako cegiełki do naprawy i syntezy komórkowego DNA [1][2]

Zastosowania komercyjne

PDRN pochodzący z DNA łososia jest stosowany w trzech kategoriach produktów [1][3][4]:

  • Iniekcyjne skin boostery — Rejuran Healer, Rejuran S, Nucleofill, Plinest (wyroby medyczne do iniekcji śródskórnych)
  • Kosmetyki do stosowania miejscowego — Serum, kremy, ampułki, maski zawierające PDRN lub PN (polinukleotydy) jako składnik aktywny
  • Zastosowania medyczne — Preparaty do gojenia ran, leczenie ortopedyczne naprawy chrząstek, środki do gojenia w stomatologii [1][5]
Reviewed by Dr. Min-Ji Park, MD, Board-Certified Dermatologist

References

  1. [1]
    Squadrito F, Bitto A, Irrera N, et al.. Pharmacological Activity and Clinical Use of PDRN. Curr Pharm Des. 2017;23(27):3948-3957. doi:10.2174/1381612823666170516153716
  2. [2]
    Veronesi F, Dallari D, Sabbioni G, Carubbi C, Martini L, Fini M. Polydeoxyribonucleotides (PDRNs): From Physical Chemistry to Biological Activities and Clinical Applications. Int J Mol Sci. 2017;18(9):1927. doi:10.3390/ijms18091927
  3. [3]
    Colangelo MT, Galli C, Giannelli M. Polydeoxyribonucleotide: A Promising Biological Platform for Dermal Regeneration. Curr Pharm Des. 2020;26(17):2049-2056.
  4. [4]
    Kim TH, Kim JY, Bae JH, et al.. Biostimulatory effects of polydeoxyribonucleotide for facial skin rejuvenation. J Cosmet Dermatol. 2019;18(6):1767-1773. doi:10.1111/jocd.12958
  5. [5]
    Galeano M, Bitto A, Altavilla D, et al.. Polydeoxyribonucleotide stimulates angiogenesis and wound healing in the genetically diabetic mouse. Wound Repair Regen. 2008;16(2):208-217. doi:10.1111/j.1524-475X.2008.00361.x
  6. [6]
    Bitto A, Polito F, Irrera N, et al.. Polydeoxyribonucleotide reduces cytokine production and the severity of collagen-induced arthritis by stimulation of adenosine A2A receptor. Arthritis Res Ther. 2011;13(1):R28. doi:10.1186/ar3254
UdostępnijTwitterLinkedIn

Search

Search across products, blog posts, wiki articles, and more.